Ontspan

 

‘Vijftig euro’ zegt de vrouw achter de balie tegen de vrouw aan de andere kant. ‘Dat is niet duur.’ denk ik net iets te hardop. Ik ben in de bibliotheek, en sta bij de balie. De vrouw zegt: ‘Zeg toch maar op, ik kan het nu niet betalen.’ Daar sta ik met m’n opmerking. Ahum. De vrouw loopt weg. Sorry zeggen zit er niet meer in. ‘De gemeente heeft hoop ik toch wel regelingen voor mensen die het niet kunnen betalen?’ vraag ik aan de vrouw achter de balie, waarop ze knikt. Ik slaak een zucht.

 

Nu vind ik persoonlijk 50 euro veel te weinig voor een abonnement. De bibliotheek is me namelijk goud waard, het is één van de grootste bronnenbaden die ik ken, bovendien is het sociaal en milieuvriendelijk. Een oervorm van circulaire sociale economie, voordat dat hip was. Maar dat terzijde. Vandaag heb ik weer een stapel boeken in m’n tas; een paar over Taoïsme, een boek over vuur, water, lucht en aarde én een boek over de kracht van de ongebonden vrouw. Ik kijk er naar uit om mezelf er thuis in onder te dompelen. Eerst nog even bij de balie de platen van Chris Thile betalen. De hele collectie is te koop voor 1,50 euro per stuk, maar alleen die met Chris gaan met me mee. Bijzonder dat hij hier in Emmen stond, én ik hem nooit heb opgemerkt. De overige platen onder Volksmuziek Noord-Amerika laat ik nu liggen. Slik.

 

Bij thuiskomt steek ik de kachel weer aan, plof op de bank en doe een boekje op een willekeurige bladzijde open:

 

‘Stromen en rivieren worden door de oceaan verwelkomd. Alles wordt aanvaard, geen enkele wordt buitengesloten. Wanneer een vrouw weet dat ze deel is van iets dat groter is dan zijzelf, kan ze zich ontspannen. De rivier stroomt over wanneer de dijken haar niet meer kunnen omvatten. Respecteer je grenzen; doe alleen maar wat je kunt doen.’*

 

Tao 61 kreeg de titel ‘Ontvankelijk zijn' mee, waarop mijn gedachten gaan naar rust en ruimte, open staan en als bijna vanzelf naar een hoogzwangere vrouw, die in aantocht is. Bij een aantal adressen zullen deuren gesloten blijven, maar haar licht zal desondanks na de winterwende de wereld overstromen. Een nieuwe lente zal komen, of je er nu in gelooft of niet. Dus de drukte van de decembermaand laat ik voor wat het is. Liever lees ik deze Tao nog een keer, voel ik wat er in mij leeft... en ontspan.

 

 

 

 

 

* TAO van vrouwen, Metz & Tobin, Rotterdam 2009