Hoogteverschil

Over de grens, in Duitsland zijn ze overal. Fascinerend vind ik ze. Uitzichtspunten. In twee varianten. Voor solisten staan ze midden in de natuur. Kleine houten hokjes, een stoel, een trapje. Nooit zag ik er iemand in, maar er moeten lieden zijn die daar hun dagen slijten. Jagers, toezichthouders, boswachters, kijkers. De vissers van het bos. Vermoedelijk houden zij 's ochtends, als de wegen zich weer vullen met auto’s, de wacht en zien ze de voor ons ontoegankelijke oerbewegingen in het milieu. Tot ze hun prooi gespot hebben en een streepje zetten in hun schrift. Beng! Dichterbij de natuur kun je vermoedelijk in onze omgeving niet komen.

 

Voor mensen die alleen in het milieu maar niks vinden, zijn er massatoerismebestendige varianten van deze uitkijkpunten gebouwd. Langs het fietspad bij de grens langs het Bargerveen bijvoorbeeld, en laatst zag ik verderop ook één langs het veen bij Georgsdorf. Vier meter hoogteverschil hooguit. Gefinancieerd door Europa. Bij zomerdag voor de recreant steevast een reden om van de fiets te stappen.

 

Bij NSG Börkener Paradies staat ook er ook één. Zie foto. Bij de oude loop van de Wehr, een riviertje dat van oorsprong door het Boertangermoeras liep. Het Naturschutzgebiet is hier een half uur vandaan. Een klein knus oud ontzagwekkend landschap. Een zandrug langs de rivier met hele oude eikenbomen, en een paar reeën die je voor de voeten lopen. Laag bij de grond kom ik hier nog wel eens iets moois tegen, maar verder is het er vooral stil. Groen en saai. Ga er maar niet heen.

 

Voor de recreant ligt langs dit stukje niemandsland gelukkig een fietspad, met een picknickbankje, heel fraai langs de Wehl. Daar roept de toren zonder woorden de mensheid op om naar boven te klimmen. Op een vernieuwde trap, zo zag ik vandaag toen ik terugliep naar de auto. Ik stond er even te kijken en dacht aan treden die tot in de hemel reiken, terwijl waterhoentjes en kuifeenden me mee het water innamen.

 

Het Börkener Paradies

 

Ik weet niet hoelang ik hier geweest ben. Ben ik boven geweest? Wie zal het zeggen. Op de grond is het niet veel anders dan op de bovenste trede. Het is hoe je kijkt als je aarde ziet, dát maakt het verschil.