Vervreemding

Is het mogelijk om thuis een vakantiegevoel te creeeren? Op een zelfde plek, met dezelfde omstandigheden zo weg te gaan, dat je hetzelfde, de werkelijkheid anders ziet? Met nieuwe ogen. Ik ben er nog niet uit. Daarom neem ik de proef op de som en ga zonder camera op pad.

 

Bij de rivier ga ik in een veld met plantjes liggen. Ik kijk naar een doodgewoon plantje, zuring. Ik kijk er langer naar en zie daardoor meer; de vorm, de kleurschakeling, aantal bloempjes. Prachtig! Mijn leven heeft zin. Ik zie zuring in haar volle glorie.

 

Ik kan mezelf vervolgens toch niet bedwingen, en pak mijn mobiele telefoon. Daarmee maak ik een foto. De bezegeling tussen het plantje en mij; ons huwelijkscontract is getekend. Tevreden kijk ik er naar. Ik weet nu dat ik straks een herinnering heb aan geluk. Ook al kan het apparaat dat, en dat wat ik zag, niet vastleggen. 

 

En hoe fraai ze ook is, ik wil na een uurtje toch verder. Ik ben niet zoals zij, altijd op dezelfde plek. Ik sta daarom op en loop terug naar de auto. Even later kom ik aan bij een feestje. Daar hoor ik dat er mensen zijn die Jezus herkennen in een pannenkoek.

Ik heb nog een lange weg te gaan