Slagveld

 

Mevrouw Ongeduld en meneer Vertragen eisen mijn aandacht op. Een nieuwe poging tot vervreemding, dat schuilt in de ruimte en in de tijd. Mijn telefoon gaat uit, voor een paar uur of langer. Ik kijk naar mijn dagschema, streep weg. Het noodzakelijke blijft: dansen, lekker eten (3x daags), fijn douchen, buiten, brood bakken, paarden voeren, poep scheppen, schilderen en schrijven. Vaker in bad. Dat soort dingen, de rest laat zich aanvullen. Laat de wereld maar druk zijn. Ik zal niet ten onder gaan aan snelheid, of druk zijn met ... (vul hier in wat je onbelangrijk vindt, maar toch doet ...). Ik ga leven als een poes, eens zien en ervaren hoe ik dan voor mezelf zorg. 

 

Bij het schrijven van mijn dagelijkse tekst houdt mijn toetsenbord er steeds mee op. Hop, dan wordt mevrouw Ongeduld dus boos. Gelukkig schiet meneer Vertragen met scherp. Ik roep iets lelijks, en ga even later weer verder. Soms delete mn tablet zonder mijn toestemming woorden. Ahum. Handig zo'n typediploma. Ik schrik hoe snel ik de letters weer op het bord heb. Kauwen op letters, wie doet dat nog? 

 

Als ik mijn telefoon aan doe, zie ik berichten waar ik direct op wil reageren. Anders blijven de gedachten in mijn hoofd hangen. Meneer Vertragen stelt een diagnose. Gelukkig is er keus in wat we kiezen te geloven. Ik kies nu dat mevrouw Ongeduld een culturele kwestie is: hoger, sneller, meer. Dus misschien reageer ik maar eens niet, of misschien morgen. Mijn agenda is vol. Dankbaar, maar met een rare kronkel in mijn hoofd, sla ik uitnodigingen voor ontmoetingen af. Een stemmetje in mijn hoofd noemt me vervolgens asociaal. Die tieft ik deze week ook maar eens de deur uit. Vertragen vraagt om grenzen stellen. Doe het maar us. 

 

Het bevalt me meer en meer, al is het wennen. Dit ritme, inclusief overgangsrituelen. Gaan zitten als ik gras heb gemaaid. Thee in de zon. Een boek wacht, en blijft liggen. Eerst met aandacht eten. Kijk dan hoe de pollen met de zwaluwen door de lucht vliegen. De vogels zingen, het avondlicht danst me door de lucht. Heerlijk die rust in m’n lijf. Vertragen gaat winnen, ik weet het heel zeker. Harmonie hangt in de lucht; ik heb mijn leven bijna onder controle...

 

... maar dan belt zij. Om te zeggen dat ze me graag weer ziet. Baf! Slik. Mijn hart schiet uit en maakt een duizelingwekkende koprol.

 

Beng! Ongeduld slaat genadeloos toe...

 

Hemel, volgens mij ben ik weer eens verliefd....