Op reis

 

Blog

 

Het begon al veel eerder, maar een paar weken geleden kreeg ik een mailtje, met de druppel. Een klein bericht, met een tip over een cursus voor shamanen in Zweden, over wat de aarde te zeggen heeft en hoe je die boodschap kunt verstaan. Of het iets voor mij was? Ja, dacht ik, dat is het. Maar er naartoe is niet mogelijk. De boodschap was niettemin helder; ik moest maar eens werk gaan maken met het milieu, of beter de grond waar ik op woon; mijn eigen halve hectare ecologische systeem.

Na twee jaar een focus op mijn eigen lichamelijkheid is het tijd om naar buiten bij te sturen. Hoe zit het met lichaam en geest van de aarde? Danst, vrijt, eet, geniet de aarde net zoals ik? Of is het enkel lichaam? En hoe werkt dat dan, en hoe werkt dat dan met mij samen? Kortom, waar hebben klimatologen, ecologen, Jan Terlouw, Herman van Veen, prinses Irene enzo het eigenlijk over in termen van vuur, water, aarde en lucht? En als ik dan beter weet hoe de aarde tegen me praat, en ikzelf en anderen zoveel energie krijgen van buiten, wat kan ik dan doen voor buiten? Want waar je van houdt en energie van krijgt, daar wil je iets aan teruggeven. In theologische termen heet dat wederkerigheid.

Met andere woorden hoe ga ik nu verder met het Bluegrass Halfway House? Lange termijn. Met onderliggende vraag kan natuur en cultuur hand in hand gaan, en zo ja hoe dan. Hoe resoneren we hier optimaal met onze oorspronkelijke frequentie?

Fase 1 Idee ontwikkeling

 

Als eerste dacht ik aan de inspirerende leefvormen die ik al kende; de Hobbitstee (een leefgemeenschap in Wapserveen), Landgoed Algoed (een boerderij met kleinschalige evenementen), Erve Knots (een soort thuis voor afgedankte zielen, in dit geval dieren). Er zijn er meer, ik ga op zoek. Tips zijn welkom.

Naast de biologische boerderij waar ik graag mijn eten haal, zag ik de documentairefilm The Biggest Little Farm. Goed nieuws. Natuur en cultuur kan wel samen. Er is hoop voor Abel (die van Kain). Biodiversiteit is het sleutelwoord zo begrijp ik; meer soorten brengen meer leven. De film draait om het observeren van machteloosheid vanwaaruit een natuurlijke oplossing zich aandient. Je hebt er geen prikkeldraad of geweer voor nodig, wel kennis.

Om het dicht bij huis te houden noem ik even een paar items, die hier na de film het stempel 'probleem' hebben gekregen: zevenblad, brandnetels, een stuk grond waar weinig groeit (voormalig paardebak), poep van pony's, een stookhok dat - overigens al jaren - op instorten staat, veel leefruimte, te weinig geld voor grootscheepse projecten. 

Maar eerst observeren. Ik zie de film Le Grand Bain, dat gaat ook over de energie van samen. Nu lig ik in het gras te lezen. Lezen, om beter te snappen hoe de aarde werkt. Voor en tegens zien van menselijk ingrijpen. Dat soort dingen.

'Mystery is not about traveling to new places but about looking with new eyes'  (zegt Marcel Proust)
Gisteravond zag ik voor het eerst uilen op het erf. Ik ben benieuwd wie er na de zomer naar Zweinstein mag.

Wordt vervolgd.