Reza

Als ik bijna thuis ben komt mijn hart tot leven. Nog twee kilometer, ik rijd het voorlaatste dorp uit. De drempel over richting Dalerveen. Twee en half jaar woon ik er nu. De stilte, de rust, de vrijheid wordt steeds meer van mij. Ik kan niet goed in woorden uitdrukken wat het met me doet; het verlangen om thuis te zijn wordt steeds groter.

 

Als ik over de drempel ben en weer snelheid maak, schrik ik op. Er komt een hond blaffend op mijn auto af. Het gaat de straat op en komt recht op me af. Ik moet vol in de remmen. Er fietst een man op het fietspad die het beest roept, maar hij komt niet. Het is nog vroeg. Ik schrik op. Ik vermoed dat ik het beest raak of zelfs dood rijd. Met piepende banden sta ik gelukkig vlot stil, maar ik weet niet hoe het beest er aan toe is. Ik tril en doe het raampje van de auto naar beneden. De man op de fiets kijkt me aan, 'rustig maar' zegt hij. Ik zeg: 'Leeft ie nog?' Ja hoor, zegt de man. En dit moet hij ook leren. Ik zeg: 'U brengt uw hond en mij in gevaar zo, ik had hem wel dood kunnen rijden.' De man haalt zijn schouders op. Hij ziet het duidelijk anders. Dat biedt me nu geen troost. Ik doe mijn raam weer dicht en vervolg mijn weg.

 

Ik rijd anders nu, probeer van de schrik te bekomen. Ik vloek een keer en dan zoekt mijn hoofd als vanzelf naar een verbinding, opdat ik weer verder kan. Mijn gedachten gaan terug naar Reza. Reza was een bokser, en woonde bij me toen ik een heel klein meisje was. Ik was twee, drie jaar. Nog voor de tijd van waaruit ik me bewust dingen kan herinneren. Reza zit ergens in mijn onderbewustzijn. Er zijn een paar foto van haar en mij, en voor de rest moet ik het doen met verhalen van mijn ouders.

 

Reza en ik waren altijd samen thuis. Ik sliep bij haar in de mand, ze sliep bij mij in bed. Ze beschermde mij tegen alles waar ik bang voor was. Op een dag kwam er s avonds een kennis van mijn ouders op visite met haar hond. Die hond daagde Reza uit, en Reza werd kwaad. Reza rende achter de hond aan... naar de straat, waar auto's altijd hard reden. De hond van de kennis rende de straat op, Reza volgde. De auto die passeerde kon volgens het verhaal niet meer remmen. Reza werd vol geraakt en overleed.

 

Vandaag was Reza er ineens weer en reed ze het laatste stukje met me mee. Ik heb haar weer gevonden en thuis gebracht.