Wir Schaffen Das

 

In mijn eerste leven, zo’n 15-20 jaar geleden werkte ik als registeraccountant bij een architectenbureau. De vastgoedjongens op de creatieve afdeling werkten toen aan een idee dat ze ‘Seniorenstad’ noemden. Naar Amerikaans voorbeeld, met blije bejaarden veel kunst & cultuur, zorg en groenonderhoud. Je ziet het plaatje voor je. Het zou een stad in de polder kunnen worden, waar de voorzieningen geheel gericht zijn op aangenaam leven en ouder worden en zijn. 

 

Gisteravond was ik op een bijeenkomst over krimp & leefbaarheid in Zuidoost Drenthe, georganiseerd door Kenniscafe Emmen. Zuidoost Drenthe ligt in het noordoosten van Randland, zo leerde ik. Nederland is namelijk Randstad en Randland. Nederland is dus Rand. Maar dat terzijde. 

 

Het was een avond waarbij cijfers en grafieken* over demografische factoren over tafel gingen. Wetenschappelijk verantwoord.  Ik leerde dat cijfers nieuwe woorden opleveren, zoals anticipeergebied. Dat is voor mensen die bekend zijn met de cijfers iets anders dan krimpgebied.

 

Meer termen uit dat taalveld die ik hoorde:

Leefbaarheidsmonitor

Ontgroening (minder jongeren)

Huishoudverdunning

Drentse paradox

Tweede demografische transitie

Dubbele vergrijzing

Integraal kijken

Woningvoorraad

Vestigingsfactoren

Netwerkmigratie

Selectieve bevolkingskrimp

Vrijwilligerspotentieel

Arbeidspotentieel

Gebiedscoöperatie

Regioproductie

Zorgarrangement

 

Om maar een paar te noemen. Het overschot aan laagopgeleiden tov hoogopgeleiden in Zuidoost Drenthe werd benoemd als ‘een bepaald tekort in het sociale kader.’ Ook werd het groter wordende tekort aan vrijwilligers, de noodzakelijke fusies van verenigingen, het sluiten van scholen, en de huishoudverdunning (alleenwonenden) dat niet aansluit op het huidige woningaanbod benoemd. Er kwamen vragen op zoals: Wie gaat straks de vakken vullen bij de supermarkt als de huidige toch al lage jongerenpopulatie met een kwart daalt? Wie gaat hier straks aan huis zorg leveren bij een nu al landelijk tekort aan verpleegkundigen? Hoe werkt zelfredzaamheid als je alleen woont, geen kinderen hebt of als die elders wonen en daarom geen mantelzorg kunnen verlenen? 

 

Maar de avond was vooral bedoeld om kansen te zien, waarbij de taak van de overheid voor het gemak volledig buiten beeld bleef. Alsof die geen rol meer hoeft hier. Kansen zijn er in de natuur, de leegte (lees ruimte!), de betaalbare huizen. De hoop ligt in de technologische vooruitgang, E-Health en elektrische fietsen, het OV, inclusief een snelle verbinding met de Randstad. ‘We moeten niet zo moeilijk doen over twee uur reizen.’ Verder is er misschien geen geld om je huis te verduurzamen en levensloop geschikt te maken, maar daarin is wel werk. Net als in de horeca. We timmeren de boel wel dicht hier.

 

Er is genoeg reden tot vertrouwen. Drenten zijn het gelukkigste volk van het Noorden, dus je hoort ons niet klagen. In wingewest Zuidoost Drenthe gaan we samen alle vragen beantwoorden, zodat iedereen gelukkig kan blijven. Samen. Dat woord viel opvallend vaak deze avond. Samen.

 

Toen ik weer naar de auto liep dacht ik aan de tekst die cultuurjournalist Joep van Ruiten schreef voorafgaand aan deze bijeenkomst en aan de dromen van de vastgoedjongens over seniorenstad.

 

Zuidoost Drenthe. Wir Schaffen Das. Ahum. 


 

* De sheets van het Trendbureau vind je hier