Waargebeurd



De koets was die echt? Ik kijk om me heen in het bos. Ja, waargebeurd. Probeer maar eens terug te halen wat echt en niet-echt is, praat ik tegen de bomen. Hoe maak je het onderscheid? Ze praten niet terug. Ze vellen geen oordeel. Het maakt ze niets uit. 

Ik kijk om me heen. Het volgende seizoen komt er aan. Het is nat en mossig in het bos. En nog even en de bomen met de oranje stippen die hier her en der staan, zijn er ook niet meer. Dat staat vast. Straks komen er machines die ze weghalen en daarna bestaan ze alleen nog in mijn geheugen. Dan zie ik ze wel, maar dan zijn ze er niet. Ik sta even stil onder een boom. Soms valt iets me toe. Dan weet ik het zeker, dan voelt het heel echt. Dan gebeurt er iets, iets wat ik niet had durven dromen. Kan een mens iets wat echt is, verzinnen? De bomen geven weer geen antwoord. 

Het regent en het begint nu ook een beetje te waaien. Ik loop maar weer door. De herfst heeft zich de afgelopen dagen aangekondigd. Ik weet zeker dat het er al was. Elk tijdperk doet dat. Ze zeggen dat het over een paar dagen weer zomerswarm is. Dat is nu haast niet te geloven. Als ik bijna bij de auto ben, hoor ik 'krak' achter me. Ik draai me om. Ik zie hoe een grote tak van de boom waar ik zonet even onder stond valt. Het komt hard naar beneden. Ik heb geluk gehad. Echt.