Grip



'Als er brand komt in het veen, dan is het niet best. Dan is zo de hele boel weg.' Hij zegt het met een strenge blik. 'Daarom maken we nu brandgangen. We kappen de berken, en maaien in de gangen alles plat.' Ik sta bij een natuurbeheerder in het veen. Hij komt even het rustgebied verstoren. Bij zijn woorden over veenbrand schieten beelden door me heen die onlangs voor me zag, van honderd jaar geleden. Veenbrand is een drama. Het staat danook in het collectieve geheugen van Zuidoost Drenten gegrift. Een ramp. Dat willen we nooit en nooit meer. 


Nu gaat het de laatste jaren het best okay met het veen, en veenbranden. Maar ja, je moet er als brandweer tegenwoordig wel bijkunnen natuurlijk, zeker met de droogte. Voorkomen is beter dan genezen. Je moet met de natuur mee. Het vertimmeren blijft daarom gaande. Zo wordt de arme grond hier toch nog wat waard. 


Over een paar jaar is het met andere paradigma's waarschijnlijk anders, maar nu moet het gebied water vasthouden, het gebied moet worden zoals het vroeger was, en er moeten electrische fietsen doorheen kunnen sjezen. Dit betekent jaren flink in de weer met grote machines. Broedplekken van adders en de welriekende nachtorchis niet ontziend. Het wordt heel mooi. 


Als we hier niks doen is binnen drie jaar ook alles dichtgegroeid ja. Ik hoor het de man zeggen en knijp in m'n handen. En terwijl we naar zijn collega kijken die met motormaaier heen en weer zwiept, vervolgt hij zijn verhaal. 'We moeten dit werk ook wel doen voor de inkomsten hè? Ik kijk op. O ja, zeg ik, hoe bedoel je dat? Ja, zegt ie, de budgetten. Als we die niet opmaken krijgen we volgend jaar minder geld. En ik heb geen zin om thuis te zitten. 


Ach ja, natuurlijk Staatsbosbeheer. Ik vergeet wel eens dat sommige natuurorganisaties ook vergaderbureaus zijn voor recreatie-, vastgoed- en werkgelegenheidsprojecten. De jongens moeten blijven hakken en zagen, en de natuur moet economisch nut hebben. Natuurlijk. Dat hele marktdenken wil er bij mij niet in, da's wel jammer want daardoor zie ik de idee van natuurbeheer van tegenwoordig ook niet zo goed meer. Staatsbosbeheer heeft dat veel beter in de smiezen. Wij mensen moeten na jaren grond afgraven nu voorkomen dat het water uit kwetsbare stukken naar landbouwgrond loopt, de boel dichtslipt en de boel in de hens vliegt. Grip. Ondertussen graven we elders in de wereld de veengebieden verder af. Zo houden we de aarde een beetje onder controle. Je wilt toch ook niet thuis komen te zitten.