Lucht



Janny* ligt in bed. Het grijpt me aan haar zo te zien liggen. Of misschien meer hoe ik haar aantref. Zo mager. Haar kleren zijn veel te ruim gaan zitten. Dekentje half over. Ze ademt zwaar. Haar mond is open. Huilend. Haar gezicht is er nat van. Nee, ze is vandaag nog niet uit bed geweest. De nacht was niks. Het personeel druk. 't wul vandaag nie zo.' zeg ik terwijl ik over haar hand strijk. Ze schudt ter bevestiging haar hoofd. 


Als ik een tijdje op de knieën bij haar heb gezeten pak ik een stoel en ga zitten. Ze murmelt wat, maar ik kan haar niet verstaan. Ik pak haar dunne broze hand en houd het zachtjes vast. Ze is erg onrustig. Ik zie veel pijn. Ze verkrampt. Haar lichaam trekt samen. Ik zie het aan. Als ze even later weer ligt, bel ik met de verpleging voor een extra pijnstiller. Die komt. Ik pak ondertussen mijn telefoon en zet haar muziek op. Dan keert de rust wat terug. Ik droog haar tranen. Daar zit ik dan. De tijd is even weg. Janny droomt ook weg. 


Even later geeft ze met haar handen aan dat ze niet meer wil liggen. Daarop stel ik voor om in haar rolstoel te gaan zitten. Ze knikt. Ik bel de verpleging die haar in de stoel zet. Dat gaat met een vreemde stoel waar ze haar dan inhijsen, waarna ze even later in de rolstoel zit. Het gaat niet vanzelf. Zwaar werk lijkt me. 


In de stoel gaan Janny's ogen verder open. Ze kan weer naar buiten kijken. Het ademen gaat nu niet meer zo zwaar. Ze begint ook weer te praten. Ik heb geen idee wat ze zegt, ik tune weer in op wat ik zie. Als ze met een rietje wat water van me heeft gedronken stel ik voor om toch ook even naar buiten te gaan. Het is zulks mooi weer. Het doet haar altijd zo goed. Ze aarzelt even en knikt dan. Ik doe daarna de jas bij haar aan en ze laat zich door mij meenemen. 


Als we in de buitenlucht staan, zegt ze vanuit haar rolstoel met een voor haar heldere stem: 'Dit had ik een uur geleden niet gedacht. Mooi dankjewel.' Ik knik. Graag gedaan. De eerste zomerwarmte omstraalt onze gezichten. We gaan toch ook nog maar even naar de eendjes.