23. juli 2019
Als we in de auto zitten om onze jongste dochter op te halen, zegt hij: 'Ik moet je wat vertellen.' Hij klinkt serieus en boos. 'Afgelopen weekend zijn er dingen gebeurd op het kamp van onze dochter. De leidster van het kamp heeft mij en alle andere 24 ouders daarover gebeld.' Ik hoor het aan terwijl we richting Ermerstrand rijden. Het is stil als we aankomen bij het Ermerstrand. Bijna eng. 'Blijkbaar komt hier niemand, als je niet voor het parkeren hoeft te betalen,' zeg ik. We lopen naar de...
21. juli 2019
Als ik bijna thuis ben komt mijn hart tot leven. Nog twee kilometer, ik rijd het voorlaatste dorp uit. De drempel over richting Dalerveen. Twee en half jaar woon ik er nu. De stilte, de rust, de vrijheid wordt steeds meer van mij. Ik kan niet goed in woorden uitdrukken wat het met me doet; het verlangen om thuis te zijn wordt steeds groter. Als ik over de drempel ben en weer snelheid maak, schrik ik op. Er komt een hond blaffend op mijn auto af. Het gaat de straat op en komt recht op me af. Ik...
20. juli 2019
Dit is hem, zei een vriendin van me. We kwamen net van de dansvloer, het was warm. Nee heet was het in de sporthal van Selwerd; een eindfeest of een ander excuus om te dansen en dronken te worden. Voor me stond een vent met dromerige groenbruine ogen en een blauwgroene blokjesblouse. Z'n handen over elkaar, een biertje in zijn hand. Hoi, zei hij. Ik keek hem wat glazig aan. O hoi, zei ik. Ik was net van de dansvloer, ik had dorst en deze lange verschijning met maf haar kwam wat ongelegen. Ik...
18. juli 2019
Blog Het begon al veel eerder, maar een paar weken geleden kreeg ik een mailtje, met de druppel. Een klein bericht, met een tip over een cursus voor shamanen in Zweden, over wat de aarde te zeggen heeft en hoe je die boodschap kunt verstaan. Of het iets voor mij was? Ja, dacht ik, dat is het. Maar er naartoe is niet mogelijk. De boodschap was niettemin helder; ik moest maar eens werk gaan maken met het milieu, of beter de grond waar ik op woon; mijn eigen halve hectare ecologische systeem. Na...
12. juli 2019
Nadat de laatste plaggenhutbewoners het gebied hebben verlaten ergens eind jaren ‘50 was het jaren een janboel daar in het Bargerveen. Zo’n beetje het laatste restje hoogveen van Nederland. Oergrond. Met beesten die je voor de voeten vlogen en kropen, ongebaande paden, zeg gerust woest, ledig en rustig. Soort Wildlands, maar dan zonder ijsco’s en patat. Goed dat er nu ook eindelijk wat fatsoenlijks te beleven is. Zo zijn er strakke betonpaden gekomen voor fietsers met verschillende...
11. juli 2019
Ze kan elk moment thuis zijn. Ze is onderweg, en maakt voor het laatst deze rit. Ik zit met een bakkie thee. Ik zie hoe ze de bomen telt, hoe ze de buizerd groet, hoe een tractor passeert. Ze is doodmoe, heeft al dagen geen zin meer om te oefenen. De musical. Alles van school is nu stom. Nog een paar meter. Vandaag de laatste normale dag. De laatste gewone dag in de maanden van afscheid nemen. Juni. Juli. Ik maak het nest leeg, rond af wat is geweest, laat los wat geen leven meer brengt. In de...
04. juli 2019
Het is een fijne middag. Ik ben alleen in de natuur, en zit net onder een oude boom met een boek. Tijd speelt even geen rol; het leven is volmaakt nu. Er is niets dat ik mis. Vanonder de boom zie ik dat er een man naar me toe komt lopen. Hij dwaalt wat rond, en komt ongevraagd bij me zitten. We maken een praatje. Hij heeft in de bouw gewerkt, zegt hij. Hij kijkt naar m’n lichaam en scant het. Hij moet er wel wat moeite voor doen; ik heb net m’n t-shirt weer aangedaan. Ik zie waar zijn ogen...
25. juni 2019
Wat was het fijn om met wat water handen van mensen te wassen, in onschuld. Prachtig om de reacties waar te nemen. Te zien hoe wij met een beetje lichamelijk contact opengaan. Leuk! Na dik 2000 jaar ban op lichamelijkheid is het, zo bleek, in 2019 nog steeds ontzettend spannend om je handen te laten aanraken door een ander. Iemand die je niet kent. Een vrouw die met stralende blauwe ogen naar je kijkt, je aandacht geeft, en je misschien zelfs onbeschaamde vragen stelt. Ai ai ai. Bluegrass...
14. juni 2019
Aan tafel is het weer raak. De jongste wil graag iets zeggen, maar de puber besluit dat ze nog niet klaar is. 'Houd je bek!' roept ze. Daarna is het mis. Er wordt een vork gegooid, er wordt gescholden. Zulke dingen gebeuren vaak, misschien wel altijd, als ik geen energie heb. We roepen stop, maar het werkt niet. Haar emmers vol, haar woede is aangewakkerd, en moet er uit. Er wordt met deuren geslagen, er worden dingen omgegooid. Er wordt gescholden. We roepen lelijke dingen naar elkaar. Ik kan...
10. juni 2019
Vanuit huis een eindje het veld in. Ik loop vast naar de sloot terwijl hij nog even Noura, de poes, terugbrengt naar huis. Anders loopt ze de hele tijd achter ons aan, mekkerend dat we te ver van huis zijn. Even later loopt hij achter me. Na een paar meter ziet hij een kikker, en raakt tot mijn verbazing geinteresseerd. Ik kijk om. Hij wijst ze zelfs aan. 'Kijk,' zegt ie, 'daar! Ze zijn zo groen dat je ze bijna niet ziet.' Ik zie ze. Daarna lopen we door. Dan kijkt hij naar rechts: 'O, hier...

Meer weergeven